گفتی به روزگاران مهری نشسته گفتم ...  بیرون نمی توان کرد حتی به روزگاران

پیش از من و تو بسیار بودند و نقش بستند .... دیوار زندگی را زین گونه یادگاران

این نغمه ی محبت بعد از من و تو ماند ....  تا در زمانه باقی ست آواز باد و باران